sábado, 26 de octubre de 2013

Power balance

Todos sabemos que o exercício físico é algo moi importante na vida actual (incluso lle dedicamos gran parte das entradas deste blog...) E o ser algo tan valorado na sociedade, xa sexa polo exercicio en si mesmo ou polo obxetivo de ter un corpo en forma e saudable, aparecen aparellos que prometen mellorar a túa saude sen facer ningun esforzo nin cambiar o teu estilo de vida. O aparello deste estilo que alcanzou máis notoriedade foi a Power Balance.

 
O que vemos aquí é unha especie de pulsera ou brazalete que se convertiu moi famosa alá polo 2009, xa que seus creadores atribuiron "efectos beneficiosos" sobre a saude. Como podía ser que unha pulsera feita de plásticos poida facer eso? Pois (todo según os creadores) esta pulsera seique tiña un holograma que funcionaba a través de frecuencias atopadas no noso ambiente natural e que teñen efectos positivos no campo da enerxía do corpo. (E en que nos afectaria esto?) Pois axudarianos a desenrolar o equilibrio, a flexibilidade, a fortaleza e o benestar xeral.
Todo moi bonito, todo moi vendible. Pero esta afirmación, dende o punto de vista científico, non ten sentido. A pesar de esto, foi un éxito de vendas, chegando a aparecer imitacións. Chegamos a ver a famosos deportistas andando con ela, como Cristiano Ronaldo e Kobe Bryant. Incluso unha ministra de Sanidade española (ollo, ministra de Sanidade) apareceu con ela en diversas ocasións.

(Leire Pajín)
 
E como acaba o conto? Pois en España, por exemplo, FACUA denunciou no 2010 por publicidade engañosa e por anunciar como medicamento un producto non aprobado por Sanidade. No outro lado da Terra, en Australia, a propia compañia sacara un comunicado no que decian que os efectos das pulseras non tiñan evidencia científica algunha. E o tercer caso vai para os Estados Unidos, no que fai dous anos a empresa foi condenada por estafa e rematou indemnizando con 57 millóns de dólares a un grupo de consumidores da pulsera.
Fontes: Powerbalance (oficial), Expansión.com, ElPaís

viernes, 25 de octubre de 2013

Dieta para aumentar masa muscular

No existe una dieta que te ayude a mejorar tu masa corporal si no está acompañada de ejercicio físico y viceversa. Es algo que se debe tener en cuenta y que a veces lleva a que gente se desmotive por no conseguir el efecto que deseaba en su cuerpo.
En este caso hablaremos de una dieta y ejercicios a seguir para aumentar nuestra masa muscular. Las raciones que aquí se indican están calculadas para varones, si eres mujer deberás consumir la mitad de lo aquí referenciado.

Desayuno: El desayuno es la comida más importante del día, sobre todo si estás buscando aumentar tu índice de masa muscular. Tiene que tener una alta dosis de carbohidratos, proteínas y grasas saludables.
· 4 huevos enteros
· Una 300 ml de leche con cereales
· 1 plátano
· 1 cucharada de aceite de oliva
· 120 gr de queso (libre elección)
Almuerzo:
· 1 porción de queso Cottage sin grasa
· 300 ml de leche descremada con moras, fresas y avena
Comida:
· 350 gr de carne de vacuno.
· 1 trozo de queso blanco.
· 200 gr de lechuga fresca y cebolla con 3 rodajas de tomate fresco.
· 150 gr de cerezas, uvas o moras.
· 3 rebanadas de pan integral
· 30 nueces.
Cena: Es la hora de comer muchos antioxidantes y nutrientes.
· 1 pechuga de pollo sin piel.
· 200 gr de arroz integral
· 1 cucharadita de aceite de oliva.
Antes de dormir come un trozo de queso sin grasa, 1 yogur natural y 15piezas de almendras o nueces.
Es importante mantener el aporte de todo tipo de nutrientes y vitaminas a nuestro organismo, y sobre todo después del ejercicio físico.

Los ejercicios que se podrían realizar son muy diversos y se adaptaran a las características y forma en la que se encuentre el individuo al comenzar a realizarlos. No debemos de olvidar el entrenamiento cardiovascular, tanto para recibir sus beneficios a nivel coronario y periférico; si no que también para prevenir lesiones de tipo esquelético.
Debemos de entrenar todos los paquetes musculares: cuello, miembros superiores, pecho, abdomen, espalda y miembros inferiores. Y sobre todo ser constantes y pacientes para obtener unos buenos resultados.

Un saludo.
Fuentes:

Fatiga

Co termo fatiga denominamos á falta de enerxía e de motivación. O normal é que suframos fatiga despois de realizar exercicio físico, pero tamén podemos sufrila debido ao estrés emocional, o aburrimento, a falta de sono... ou estar manifestada debido a trastornos físicos ou mentais. Para diferenciar entre os posibles casos hai que evaluar se é un problema eventual ou permanente, e esto pódese conseguir despois de durmir e nutrirse ben e estar nun ambiente relaxado e libre de estrés. Se a fatiga continua habería que consultar cun médico, pois poderiamos estar diante dun problema grave, aínda que esto non é o normal. No caso de recorrer ao médico, explicar cando e como se produce a fatiga pode axudar moito ao seu diagnóstico (se estamos fatigados ao despertar ou se ven de súpeto pola tarde). Por exemplo se vostede se desperta cun baixo nivel de enerxía e a fatiga continua todo o día pode estar sufrindo unha depresión.
A fatiga pode ir acompañada de somnolencia, que é a actitude esaxerada para o sono cunha grande necesidade de durmir; e a apatía, que é a falta de emoción, motivación ou entusiasmo.
Centrandonos na relación da fatiga ca actividade deportiva, hai que especificar. A fatiga mental pode afectar ao deportista no relacionado con non cumplir os seus obxetivos (ter planeado facer deporte un número de días á semana, que non se cumple), pero temos un tipo de fatiga, que é a fatiga muscular, que é a que máis afecta ao deportista.
 

Este proceso de fatiga muscular, está relacionado co agotamento das reservas enerxéticas e co retraso na eficacia nerviosa e motora. Estes procesos estarían relacionados ca disminución do glucóxeno muscular, a acumulación de ácido láctico no músculo e a perdida de osíxeno (disminución do aporte sanguíneo) e de fosfatos.
En conclusión, ambas fatigas, a muscular e a mental, son uns grandes condicionantes do rendemento do deportista.

 



Fonte: MedLine, BuenaForma, Efdeportes

Alimentación para prevenir los ataques de gota.

La gota es un tipo de artritis que es causada por unos niveles altos de ácido úrico en nuestra sangre.
La acumulación del ácido úrico provoca la formación de cristales en las articulaciones, lo que provoca la inflamación y el dolor en las mismas.
Mantener un peso corporal adecuado y la realización de ejercicio fisico adecuado a cada persona está demostrado que ayuda a mantener unos niveles adecuados de ácido úrico en sangre. Pero la parte mas importante para reducir los ataques de gota es la dieta. Con la dieta se pueden controlar por si sola la formación de los cristales, ya que reduciremos el peso corporal y también reduciremos la aportación de alimentos que contienen cantidades altas de ácido úrico. A continuación os mostramos algunas de las recomendaciones nutricionales a llevar a cabo:

Incluir un equilibrio saludable de proteínas, grasa e hidratos de carbono integrales en las comidas y aperitivos diarios.
  • Proteínas: no deberían constituir más del 15% de la ingesta total de calorías. Podemos tomar productos lácteos desnatados, tofu, huevos y pequeñas cantidades de carne y pollo. Algunos estudios indican que los productos lácteos puedes disminuir ligeramente el nivel de ácido úrico.
  • Grasas: deberían constituir alrededor del 30% de nuestra dieta. Debemos centrarnos en las grasas esenciales, como las que se encuentran en el aceite de lino y las semillas de lino tostadas, el aceite de pescado, los frutos secos y el aceite de oliva. Hay algunos estudios que indican que también pueden ayudar con la inflamación. La dieta debería ser baja en grasas saturadas como la mantequilla, las carnes grasas, el queso y los alimentos fritos y procesados.
  • Hidratos de carbono: deberían constituir alrededor del 55% de las calorías diarias. Evitar las dietas bajas en hidratos de carbono, que aumentan los niveles de ácido úrico. Elegir hidratos de carbono saludables como vegetales, fruta, una cantidad moderada de legumbres y cereales integrales.
  • Evitar o limitar ciertos alimentos y bebidas ricos en purina: las últimas investigaciones sugieren que no todos los alimentos ricos en purina están relacionados con la gota. La carne y algunos tipos de pescado y mariscos disparan el ácido úrico y son la principal preocupación. No obstante, un consumo moderado de vegetales ricos en purinas (espinacas, coliflor, setas y legumbres) no parece aumentar el riesgo de gota.
Para ayudar a prevenir un ataque, reducir:
  • El alcohol: la cerveza, especialmente, puede incrementar los niveles de ácido úrico, por lo se debería evitar o limitar su consumo a una tres veces por semana.
  • Las bebidas azucaradas: como los refrescos y los zumos de frutas, se han relacionado con unos niveles elevados de ácido úrico.
  • Las proteínas animales: reducir las carnes, el pescado y el pollo a 110-170g al día. Prestar mucha atención y reducir lo siguiente: Carnes orgánicas (hígado, riñones y mollejas), pescados y mariscos (anchoas, sardinas, caballa, arenques, atún en lata, gambas, langosta, vieiras y mejillones), carnes rojas (ternera, cerdo y cordero), extracto de carnes (sopa, caldo o salsas).
  • Beber muchos líquidos: principalmente agua y bebidas no azucaradas. Los ataques de gota se pueden producir por deshidratación. Además, una ingesta de líquidos adecuada (de 8 a 10 vasos al día) ayuda a diluir el ácido úrico.
  • Por último, un estudio reciente señaló la existencia de una relación en un consumo elevado (de 1.000 a 1.500 mg) de vitamina C y una reducción en el riesgo de gota. Los investigadores creen que podría la vitamina podría ayudar a los riñones a eliminar el ácido úrico de la sangre. La vitamina C podría proteger también de la inflamación. Consultar con el médico antes de tomar suplementos de vitamina C. Una dosis elevada podría producir molestias estomacales y/o diarrea.

Fuente: Alimentación y salud, MedlinePlus

jueves, 24 de octubre de 2013

El deportista y el alcohol

De todos los estudios que relacionan un consumo de alcohol con el rendimiento físico humano, el más difundido es el expuesto por el ACSM (American College of Sports Medicine). En él se exponía que:
  • La ingesta aguda de alcohol ejerce un efecto negativo sobre diversas destrezas psicomotrices como el tiempo de reacción o el equilibrio.
  • Puede alterar la regulación de temperatura durante la realización de un ejercicio prolongado en ambiente frío.
  • Podrá reducir la fuerza, la potencia, la resistencia muscular, la velocidad y el rendimiento cardiovascular.
  • Se ha estudiado que el consumo prolongado del alcohol puede provocar cambios patológicos en el hígado, pudiendo desarrollar una cirrosis.
  • Cambios patológicos en el cerebro, afectando a la actividad de las neuronas. 
  • Cambios patológicos en músculo facilitando la aparición de lesiones durante la intensa actividad física.
  • Además de en el corazón, que como ya se sabe, el alcohol es un vasodilatador que predispone al deportista a sufrir dolencias cardiovasculares, como arritmias o hipertensión.
El alcohol afecta al sistema nervioso provocando en un primer estadio euforia y pérdida del miedo, pero como droga depresora que es, éstos efectos acaban en fatiga física y puede que en agresividad.
El consumo de alcohol con los años, produce un daño neurológico irreversible, debido a la ralentización de las neuronas. Otro tipo de consecuencias sería el aumento de peso por la gran cantidad de calorías y las enfermedades asociadas que provocarían.

Como conclusión final decir que se han llevado a cabo muchos estudios relacionados con los efectos del consumo del alcohol sobre el funcionamiento y fisiológico en deportistas y el resultado más importante es el empeoramiento en el procesamiento de la información. El rendimiento se ve adversamente afectado, sobre todo en los deportes que requieren reacciones rápidas.

Fuentes:

Prevención

Como xa vimos algunhas das lesións máis frecuentes no ámbito deportivo, tamén hai que indicar que pautas xerais hai que seguir para previlas. Os consellos xerais serian:

  • Hai que distribuir o exercicio físico en períodos, por exemplo, unha semana. Non intentes facer en dous días (normalmente o fin de semana) o que deberias facer en sete. E non podes empezar un deporte intentando facer "records olímpicos", tes que aumentar gradualmente o nivel.
  • Compre un equipo protector axeitado o deporte que vai realizar. Esto é basico na prevención, xa que se non dispoñemos de algo que nos protexa nos accidentes, como o casco na bicicleta, as lesións podense agravar moitisimo. Hai que ter en conta que hai que usar estos instrumentos que nos protexes tal e como ven indicado, xa que ainda que uses a protección, se está mal posta non vai servir de nada.
  • Ten que ter claro como se realiza, canto tempo se lle dedica ou os posibles peligros do deporte que escolleu para practicar. 
  • Outra cousa importante a ter en conta é coñecer os propios límites do noso corpo. Ademais dos límites hai que exercitar todo o corpo, incluindo exercicios cardiovasculares, de fortalecemento e de flexiblidade. 
Despois teriamos unhas características máis especificas, centradas máis en determinados aspectos do deporte e do propio corpo.
  • Dentro do equipamento, hai que ter en conta o calzado. Ten que ser da talla apropiada, que de estabilidade e absorba os impactos. A roupa debe deixar transpirar para non aumentar excesivamente a calor corporal e evaporar o suor. A roupa tampouco debería provocar rozaduras, tanto no peito como na entreperna. Ademáis, debe ser moi lixeira e que permita realizar a maior parte dos movementos.
  • Hai que elexir o lugar donde se vai facer o deporte. No caso de correr, recoméndase que sexa unha superficie plana e que non haia obstáculos pequenos como pedras ou buratos, e que sexa unha superficie blanda, a ser posible que non sexa en cemento ou asfalto.
  • As rodillas son as articulacións que máis sufren, polo cal hi unha serie de recomendacións específicas. Cando se agache, non doble as rodillas máis alá do punto medio, e non torza as rodillas ao estirarse, mantendo os pés planos no chan o máis que poda....hai que esforzarse! E cando brinques ou saltes, doble as rodillas ao aterrizar.
  • Os exercicios de quentamento son fundamentais e imprescindibles antes de comenzar a facer deporte. A continuación deberianse facer exercicios de estiramento, e ao rematar deberíanse facer exercicios de enfriamento.
-O deporte para os nenos

Os rapaces deben participar no nivel, tamaño do corpo e idade que lle corresponda dentro das actividades deportivas. Ademáis, teñen que practicar un deporte que lle guste, xa que no caso contrario poderialle coller mania a facer deporte, e eso seria moi perxudicial pra sua saude. A seguridade é fundamental, co cal hai que informarse sobre onde van realizar as actividades e saber se o monitor está cualificado para o traballo que vai desenrolar. O que me parece importantisimo é informar se o rapaz sufre dalgunha enfermedade. Hai que facer unha especie de examen físico antes de comezar co deporte.
Moitos casos de mortes de nenos ocurren por, por exemplo, un problema de corazón dos que non se informou ou se actuou incorrectamente. (Teño que decir que este último tema daría lugar para bastantes entradas).
Fuente: Niams, Werunbarcelona

miércoles, 23 de octubre de 2013

Lesións "famosas"

Despois de que nas entradas anteriores se fixera un repaso das principais lesións sufridas ao practicar deporte e das suas características, hoxe vou poñer exemplos relacionados cas lesións sufridas por algúns deportistas de élite.
Temos dous famosísimos deportistas españois que sufriron doenzas similares. Está lesión, a tendinitis rotuliana, é unha das máis extendidas entre os deportistas. Se queredes repasar sobre esta patoloxía clickade nestas entradas antigas  Tendinitis 1 e  Tendinitis 2 .
  • Un famoso tenista sufriu unha lesión crónica no tendón rotuliano da rodilla esquerda, Esta lesión fixo que este tenista, que é Rafael Nadal , non se presentara a algunhas eventos moi importantes (coma o Grand Slam ou os xogos olímpicos de Londres'012).
  • O caso de Pau Gasol, consistía nunha "tendinitis dexenerativa" nas dúas rodillas. Foi operado exitosamente das dúas rodillas no 2013, someténdose a unha cirurxía que consiste en insertar dentro da rodilla unha especie de dispositivo que, mediante ultrasonidos, eliminaba os elementos residuais xerados nos texidos. Este procedemento deixouno tres meses de baixa.

  • Hai que nomear tamén o caso de Ronaldo, lesionado gravemente da rodilla dereita. Foi nun partido Inter-Lecce na tempada 1999-00, e rompeu parcialmente o tendón rotuliano. En canto volveu xogar, recaeu na lesión, pero desta vez rompendo o tendón totalmente.  Posteriormente recuperouse, acadando grandes logros, tanto persoais como para os equipos nos que xogou. No 2005 comeza a recaer en diversas lesións, e tres anos despois, sufriu unha rotura do tendón rotuliano da rodilla esquerda (a considerada como a súa rodilla boa). Retirase no 2011, declarando que, ademáis dos problemas físicos que tiña, sufre de hipotiroidismo.
  •           Nun partido da Copa do Rei ocorreu o caso do xogador do gran Real Club Celta de Vigo, Hugo Mallo, que rompeu o ligamento cruzado anterior e o menisco externo da rodilla esquerda.


      Esta lesión o tivo apartado dos terreos de xogo uns seis meses. É o ligamento da rodilla que sufre máis lesións, e a sua función é ser o "tope" ou "freno" principal o desprazamento anterior á tibia, limitar a rotación tibial e a angulación externa e interna da rodilla cando está estirada.
No caso da lesión do menisco, prodúcese debido a  que o cóndilo femoral xirou con moita velocidade, exercendo unha compresión moi forte sobre a cara (externa ou interna) superior plana da tibia, traccionando o menisco entre superficies articulares.

(O meu amigo Jorge sufriu unha lesión similar á de Hugo Mallo, e pasou moita dor..asi que un saudo pra el!!)


Fontes: teknon , El Economista, diarios deportivos...